۰

اخبار / اسلایدر متنی / اطلاعیه ها / بایگانی

یادداشت سوم/شهدای زیارت اربعین در حله

۱۳۹۶-۰۵-۱۶ در ۰۸:۱۳ توسط

بی بی از روضه هایش دست نمی کشید…دلش زنده بود به همین توسل ها و اشک ها…ولو به اندازه ی بال مگسی؛

محرم و غیر محرم نداشت…نام حسین(ع)، ضربآهنگ نفس هایش بود.

بی بی زهرا پای هر خداحافظی، اشک می ریخت؛ حتی وقتی برای اولین و آخرین بار زائر اربعین حسین(ع) شد؛

آنقدر در نماز شب هایش گریه کرد که دل برید از دنیا که برید، بهشتی شد!

*شهیده_بی_بی_زهرا_نائب_پور

پاسخ دهید